New Orleans, Drama en School Spirit

Hallo allemaal,

Helaas moesten jullie lang wachten om eindelijk mijn avonturen uit New Orleans te horen. Ik had het eerst druk met het inhalen van huiswerk want school ging gewoon door in de tijd dat ik daar zat en daarna had/heb ik het druk met het helpen bij een voorstelling op school die we op 3 maart hebben opgevoerd op een school in Cornwall bij het jaarlijkse dramafestival, waar we door zijn gegaan naar de volgende ronde, dus nu zijn er nog steeds repetities. En toen hadden we voorjaarsvakantie en zat ik anderhalve week in Missisauga bij Nienke, een andere Nederlandse uitwisselingsstudente. Ik hoop echt dat er binnenkort weer regelmatige updates komen.

Dus, mijn reis naar New Orleans. Het begon met vroeg opstaan op de zaterdag (3 februari). We moesten vroeg op de andere school zijn (de school waar mijn school mee samenwerkt voor deze reis). Het was wel lastig om zo vroeg op te staan maar het vooruitzicht van een leuke reis maakte het een stuk makkelijker. De busreis duurde, inclusief stops, ongeveer 32 uur. Dat is een lange tijd om in een bus te zitten als je de meerderheid niet kent. En omdat ik een van de laatsten was die de bus in ging had ik niet veel keuze waar ik kon zitten en zat ik niet naast vrienden maar gelukkig wel naast mensen die ik kende. We hebben veel films gekeken op de schermpjes in de bus, en ondanks dat ik niet per se in de buurt van vrienden zat was het wel een leuke busrit.

Toen we op zondag aankwamen, moesten we eerst de bus uitpakken en onze spullen in de kamers leggen. Er was niet veel keus waar we konden slapen en we sliepen met veel (eigenlijk te veel…) mensen in een kleine kamer. Dat was het naarste van de reis, de hoeveelheid mensen op mijn kamer en hoe weinig rekening ze hielden met andere mensen (‘s avonds, als mensen proberen te slapen, op normaal volume praten, de kamer binnenkomen als er mensen probeerden te slapen en gewoon op normaal volume doorgaan met wat ze wilden doen etc.).

Gelukkig was de rest van de reis wel heel leuk. Maandag gingen we de stad verkennen. We hebben de middag doorgebracht in het centrum van de stad. We hebben gewinkeld, gewoon rondgekeken en bij de lunch alligator vlees geprobeerd (wat best lekker was). New Orleans is een leuke stad en ik zou er zeker nog een keer naartoe terug willen gaan.

Dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag waren allemaal vrijwel hetzelfde. In de ochtend vroeg opstaan, om half negen op de werkplaats zijn en de hele dag werken. Ik heb heel veel gehamerd dus als je ooit iemand nodig hebt om ergens een spijker in te slaan weet je me te vinden! Ik heb zelfs zo erg veel gehamerd dat mijn hand dik begon te worden door overbelasting en dat ik niet meer mocht hameren van de begeleiders. Gelukkig werd de zwelling steeds minder toen ik minder hamerde en toen we terugkwamen was het helemaal weg. We hebben veel gedaan en het was heel leuk om te doen. Ik ging er heen met het idee dat ik gewoon wat leuks, nieuws en interessants ging doen maar na het ontmoeten van degene voor wie we het huis bouwden, kreeg ik toch veel meer het idee dat ze het echt waardeerde en dat ik het niet zomaar voor de leuk deed, maar omdat mensen het echt waarderen en omdat je de levens van die mensen een heel stuk makkelijker maakt. Op een van de avonden kwamen er ook twee mensen een praatje houden over wat de orkanen met hun leven gedaan hebben etc. en ook dat heeft een grote impact op me gehad. Het was voor hun, ook na zo’n 13 jaar, nog moeilijk om over te praten en ook al waren we geen huis voor hun aan het bouwen, waren ze echt heel erg dankbaar dat wij zomaar een week uit ons leven besteden om te helpen met het herstellen van New Orleans.

Ik weet zeker dat het een reis om nooit te vergeten is en ik zal er zeker nog eens op terug kijken en blij zijn dat ik het gedaan heb.

Dit is hoe het huis waar we aan werkten eruit zag voordat we begonnen

Dit is hoe het huis eruit zag toen onze week erop zat. Alle muren waren al wel gemaakt maar stonden nog niet in het huis.

Toen ik terug kwam, moest ik gemist schoolwerk in gaan halen. Gelukkig was dit niet super moeilijk omdat het de eerste volle week van het semester was wat ik gemist had. Ook begonnen die week of de week erna (ik weet het niet zeker meer) de repetities voor de voorstelling waarmee mijn school meedoet aan het jaarlijkse Drama festival. Dit jaar doen we de voorstelling Hedges, geschreven door Dave Carley. Het gaat over twee gezinnen die buren zijn met een heg tussen hun huis. Eerst zijn ze goede vrienden en doen ze van alles samen, maar dan ontstaat er ruzie (vermoedelijk doordat de hond van de ene buren zichzelf uitlaat in de tuin van de andere buren). Ik heb geen rol maar ik zit bij de stage crew (ik help met het opzetten van het podium etc.) en ik heb samen met Laura het kostuum voor het karakter Hedge (gespeeld door Mercedez) ontworpen en gemaakt. Op 3 maart was de eerste ronde waar scholen uit de regio, met in totaal 7 voorstellingen, bij elkaar kwamen. Wij waren één van de twee voorstellingen die geselecteerd werden om door te gaan naar Regionals (de volgende ronde). Ook hebben Laura en ik een award gewonnen voor kostuums en heeft onze stage manager een award gewonnen voor beste stage manager. Ik heette blijkbaar Marieke Knight maar ik was zo blij dat het me niet zo veel kon schelen dat ze m’n naam (die al moeilijk genoeg is om uit te spreken voor de mensen hier) verkeerd zeiden. Het was een superleuke avond en ik ben heel blij dat we het in Perth nog een keer mogen doen op 13 april.

Dit is een foto van het costuum dat Laura en ik gemaakt hebben.

Dit zijn Laura en ik met ons award voor het kostuum en het ‘award’ dat we kregen omdat we door zijn naar Regionals

Dit is een close-up van het award dat Laura en ik gewonnen hebben.

Op 5 maart ben ik met school wezen skieën in Quebec. Het was een dag trip dus niet heel lang maar wel leuk.

Voor de voorjaarsvakantie wou mijn gast gezin graag naar Myrtle Beach in Amerika, omdat Karen’s ouders daar heen gingen om de koude winter te ontvluchten. Aangezien ze geen 6 persoons auto hebben en het te duur vonden een auto te huren, hebben ze mij gevraagd of ik het erg zou vinden om niet met hun mee te gaan en hier een oplossing te vinden. Omdat ik het best moeilijk vond toen Karen’s ouders hier waren met kerst, vond ik het geen probleem. De oplossing waar we mee gekomen zijn is dat ik anderhalve week bij Nienke (een andere uitwisselingsstudente uit Nederland) en haar gastgezin in Missisauga, bij Toronto, heb gezeten. We hebben veel tijd doorgebracht met haar vrienden en het was heel gezellig. We zijn naar de bioscoop geweest, we zijn een dag downtown Toronto geweest en we hebben gewinkeld. Het was fijn om weer eens meer dan een paar uur via skype Nederlands te kunnen praten. Ik merk sinds ik weer terug ben in Russell dat ik vaker soms in het Nederlands wil praten en dat ik soms iets meer na moet denken over mijn Engels.

Dinsdag 20 maart was er een award avond.Hier krijgen leerlingen die bijzondere prestaties behaald hebben en leerlingen die honour roll (een gemiddelde van 80% van al je vakken in een semester) behaald hebben. Ik heb honour roll behaald en ik heb bijzondere prestaties geleverd voor Drama en Leadership.

Dinsdag 27 maart hadden we Relay Rally op school. Hierbij kwamen alle leerlingen samen in het cafetaria en deden de leden van Relay comittee een praatje over dat we dit jaar weer Relay for Life organiseren, wat Relay in houdt, wat er te doen is, waarvoor het is en dat je je vanaf nu kunt aanmelden om mee te doen. Ik heb voor de hele school staan vertellen over waarom je moet fundraisen en een beetje over hoe je dat nou precies doet. Als jullie mij willen sponsoren kan dat, er is een online link om te doneren. Klik hier om daarnaar toe te gaan. Want ik help niet alleen met organiseren, ik doe zelf ook mee. Al het geld dat wordt opgehaald gaat naar kanker onderzoek (helaas wel in Canada en niet in Nederland, maar onderzoek is onderzoek toch?)

Donderdag 29 maart hadden we een pep rally op school. Het was de leerlingen tegen leraren basketbalwedstrijd en ik heb tijdens de lunch en voor de wedstrijd geholpen met het schminken van gezichten om school spirit te laten zien. Ook hadden we na school weer een repetitie voor Hedges en we kregen onze shirts. Omdat er zoveel tijd zit tussen district en regionals heeft de leraar die de leiding heeft besloten om tshirts te regelen. Ze zijn heel leuk geworden.

Mercedez en ik met onze schmink voor de pep rally

Zahra, Laura, Mercedez en ik in onze shirts voor regionals

Zo nu zijn jullie weer up-to-date over mijn leven hier en ik hoop echt nu weer regelmatig dingen te delen. Fijne pasen!

3 Comments on New Orleans, Drama en School Spirit

  1. Mama
    April 1, 2018 at 04:32

    Ook al hadden we veel al gehoord, het is mooi om alles nog even weer na te lezen. Wat ben je gegroeid in je doen en laten! Geweldig zoals je iedere uitdaging aanpakt, er voor gaat en iets negatiefs je ervaringen niet laat verpesten!

    Veel succes op 13 april in Perth.

    Enuh, wat houdt de Relay nou precies in? Of te wel wat gaan jullie doen om geld in te zamelen voor onderzoek naar kanker?

    Reply
    • Marieke
      April 1, 2018 at 10:29

      Relay for life houdt in dat je met je team in totaal 12 uur lang (bij ons op school can 10 tot 10) rondjes loopt om het track & field veld en er moet altijd minstens een persoon van je team aan het lopen zijn.

      Reply
  2. Jan
    March 30, 2018 at 18:49

    Het heeft even geduurd maar je hebt weer een mooi verhaal. Goed dat je je inzet voor liefdadigheid/vrijwilligerswerk, hou dat vast als je weer terug bent in Nederland. Veel succes bij de volgende ronde van de regionals. Stoer dat je voor de hele school vertelt dat de leerlingen moeten fundraisen. Ondanks dat we jou best al behoorlijk sponsoren zal ik toch wat geld overmaken naar je goede doel.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *